hello july... T_T

JULY!!!

dumating ka na. days have passed since nung first day ko sa class.
adjust...
adjust...
adjust...

bakit naman ganun? i feel very lonely na rin nung nalaman kong hindi lang ako ung nagaadjust ngaung sem, kundi pati sina mikee at anjo rin. hays.ewan ko. ayos lang naman para sa akin na alone ako sa skul pero bakit nung malaman kong pati sila alone, masyado akong nadedepress....
.
.
.
anu ba???
una si anjo, minsan lang kami nagkakachat nito. minsan na nga lang tapos ang kamustahan namin saglit lang. ym n lang ung connection namin. malay ko ba kung ngcecelfon p un o operator na tlga ung pinapasagot nya ng cp nya. hays. nung minsan kami ng-usap, share share lang kami ng experiences. kinamusta nya ako. kinamusta ko rin siya. Okay naman ako sa pag-aadjust. Kahit mag-isa ako alam kong maraming ganun sa school namin. Pero parang nasad talaga ako ng malaman pati sila nakakaexperience nun. alam mo yung pareho kayo ng nararamdaman these times. and it seems na ang hirap. basta!



naging Ireg xa, dahil nagtransfer xa ng skul at ako super ireg dahil ng transfer din ng skul. Alam mo un, pareho kaming ala kasamang klassmate pg nagttransfer ng subj, pareho kaming ala makasama sa haba ng break time, ala makasama kapag lunch time, ala makadaldalan kung anung latest happening sau.

waaaa...

ang hirap ng feeling ng ganun. Okay lang kung sakin bakit pati sa frends ko nanggyayari to? hays.

Namimiss mo ung times na may kadaldalan kang classmates ko tuwing alang prof.
Ung mga patawa nila nabigla ka na lang mapapasmile...
Ung maya't maya kang may nakikitang nag-aayos at nagpapaganda...
Ung asaran at biruan...
I miss the bonding T_T

pero dahil ala ka na makausap, you have to keep urself busy with other things para
lang hindi ka magmukhang ewan na naghihintay sa next class mo.

binabagalan ang lakad para maubos ung time.

kumakain sa cafeteria para may magawa.

nagpupunta sa library para lang maging worthy ung time.

nagpupunta sa computer shop para may makausap kahit sa chat.

umuuwi para hindi mabagot kakatulala sa lobby ng AS.

alam mo yung nasanay ka sa environment na kahit hindi ka palakwento sanay kang may nagkukwento sau. Yung hindi mo madalas kausap ung sarili mo. hays ewan.

nasa top university ka nga pero you think you are not complete without your friends. hindi ko naman sinasabing wala akong friends dun. but i miss the friends na pede mong mapagsabihan, mapagkwentuhan, makachika, maasar...

ung mga tao rito is very serious on studying. hays, auq ng ganunnnnnnnn.... sana di ako matulad sa kanila. As much as possible, i want to have time for my friends, family at sa ibang bagay.
I want a normal life.
yung mganda status ng studs mo, sa family mo, sa friends mo.
ung kaya mong ibalance without letting other stuffs to fall.
mas achieving ang feeling pag ganun.. hays ewan...

the other was ung sa case ni mikee. later i did find out na pati sya alone. T_T kakabasa ko lang pagdating ko. Latest update nya at may blog rin pala siya. whew. I felt sad for her. bakit kase sa kanila rin nngyari to? pde namang sken na lang? hays.. she's hapi naman sa napili nyang course since alam kong ayaw na nya sa accounting. happy rin naman ako para sa kanya na nakita nya na ung course na gusto nya tlga pero hirap naman siya magadjust. parang gusto ko siya ibalik sa course nya para maging masaya siya wid frends pero gusto ko rin siyang istay sa course nya kase gusto nya un...
she always used to smile without letting us know ng problem nya. hays. thanks sa blog nya at nalaman ko un. anyway that's life.

it isn't perfect.

gusto ko skul ko pero gusto ko nung classmates ko dun.
siya naman gusto nya ng course nya pero gusto nya rin ung classmates nya sa past class. hays.

life is difficult indeed.

we have to accept the fact that we have to adjust for the sake of our future.
nandito na to kaya kailangan iface.

ewan bahala na.
this is what college life looks like.


kaya naman namin to eh.
di ba?



... inspired by the blog of mikee. ^_^