May 6, 2011

Tula ni Martha Santos para sa 1-1D

Si Martha Santos ay isa sa aking mga kamag-aral noong ako'y nag-aaral pa sa Politeknikong Unibersidad ng Pilipinas. Aking inilagay ang kanyang akda dito sa aking blog upang palagiang maalala at mapagbaliktanawan ang aking mga masasayang sandali sa kolehiyong ito.

TULA PARA SA WANWANDEE.
by: Martha p. Santos

Nasagi sa isipan ko noong unang araw
Pagpasok sa gate ako'y pinigilan
Suot kong damit d dw mktwiran
Gwardyang ngbabantay akin tuloy nasungitan
Maong na pantalon at gomang sapatos
Bawal pla doon sa loob ng aming kampus
Sorry naman hindi ko alam
Pero ok lang may kramay naman
Pag-akyat ko sa hagdan aking nakita
Pamilyar na mukha matngkad na dalaga
Agad kong naalala siya'y si Michelle
Noong day of interview syay nkilala na
Sabay naming nginitian ang ist iisa
Sa di kalayuan kami'y nagusap na
Nagtanong kung saan ang klasroom namin
At doon nagtungo dirtetso ang tingin
Pagpasok sa pinto ay sarado ang ilaw patay ang aircon at onti palang ang tao
May mga pormal ang kasuotan
Isang lalaki?aking napansin n may kapayatan(jake)
Hindi nagtagal dumami ang tao





Mga nagkakilala na ayun nagsamasama
Ang ibang tahimik nilalamon ng hiya
Ang maiingay nasobrahan sa kapal ng mukha(joke)
Unang araw, unang arw, wla akong maalala
Kundi kasabikan at pati kainitan
Kung maaalala nyo lang aking kasuotan
Expected ko malamin na aircon ang aabutan
Sa dami namin wala akong maalalang pangalan,
Bukod kila roxann michele Reanna ang iba ewan na.
Habang tumatagal nadadagdagan pa cla
Habang tumatagal lumalaki p ang mundo(waahh)
Pero ang paglaki ng mundo ko ay aking ikinatuwa
Mas maraming bgong friend mas masya db?
Habang tumatagal kami'y nagkakasundo
Di ko maintindihan msaya ako...basta.
Dumating ang araw akin syang hinangaan
Magandang lalaki ang ilong ay may katangusan
Malakas ang dating pormay astig
Natulala ako, patay sa kanyang tindig(secret to)
Iba nga talaga ang buhay kolehiyo
Mas iba ang lebel ng pakikisama mo
Mas matured dpat kung umasta asta
Pero naicip ko msya paring magng icpbta.
Unti unti din akong ntutong magpatawa
Pero hirap akong pilitin mapangiti sila
Habang tumagal pagsasamahay tumibay
Dumating ang araw s kanilay di ako maka ayaw
Di ako magyayabang di din magmamalinis
Nomo suba oo minsan d ko natiis
Pasalamat lang kay bro di pa ako nahuhuli
Gabi kung umuwi paggawa ng research aking sinasbi
Malamang nadumihan na aking katauhan
Pero hindi ito daan upang inyong akoy iwasan..
Di rin hakbang upang inyong siraan
Tao din ako natutukso kung minsan
Kung isipin nyo man na basta nalang 'to 'te
Okay lang wla namang kemekeme nudels e
Trulalu lahat walang halong peke
Pagkalat nyo 'to,alamin n'yo yan 'te
Masaya malungkot halo-halo
Emosyon kong ito, miss lang tlga kayo
Sana inyo lang pagkaingatan
Pagmamahal ko sa inyo 1D hinding ndi mapapantayan..
KAILANMAN..

No comments:

Post a Comment